Gmach Funduszu Emerytalnego BGK w Gdyni

W latach trzydziestych 1936 u zbiegu ulicy 10 Lutego i 3 Maja 27-31 zbudowano wg projektu Stanisława Ziołowskiego ośmiopiętrowy budynek mieszkalny Funduszu Emerytalnego Pracowników i Sług Banku Gospodarstwa Krajowego. Gmach wzniesiono w trzech etapach i w zasadzie są to trzy zespolone ze sobą oddzielne budynki.

W pierwszym etapie (lata 1935-36) powstała część narożna przy skrzyżowaniu ulic 10 Lutego i 3 Maja. Składała się z ośmiu kondygnacji i posiadała półokrągłą wieżę o wysokości 9 kondygnacji. Jako warunek powstania budynku inwestor miał dostosować kolorystykę elewacji do pobliskiego budynku ZUS. Elewację wykonano z płyt wapienia wydobytego z kamieniołomów w Pińczowie. Druga część powstała od ulicy 3 Maja. Jej budowę rozpoczęto w 1937 roku i zakończono w roku następnym. W trzecim etapie, realizowanym w latach 1938-39 powstała część narożna przy skrzyżowaniu ulic 3 Maja i Batorego. Druga i trzecia część otrzymała elewację wykończoną tynkami wapiennymi imitującymi kamienne okładziny. Każda z części miała w piwnicy schron przeciwlotniczy z filtrowentylacją. Pod trzecią częścią budynku i częścią wewnętrznego podwórza zbudowano jedyny w śródmieściu międzywojennej Gdyni garaż podziemny na 14 samochodów.

Obiekt wpisano do rejestru zabytków w 1983 roku.