Hotel Riwiera w Gdyni

W 1921 roku zawiązała się we Lwowie spółka „Polska Riwiera”, która zamierzała „… wybudować w Gdyni budynek systemu hotelowego. Urządzenie w tym budynku pensjonatu i restauracji. Prowadzenie go we własnym zarządzie, urządzenie plaży nad morzem wraz z kąpielami słonecznymi oraz urządzenie parku zabawowego…”. W listopadzie 1922 roku spółka rozpoczęła budowę hotelu wg projektu Władysława Granowskiego. W następnym roku hotel miał już pierwszych gości. Nosił pierwotnie nazwę „Polska Riwiera”. 

"U podnóża Kamiennej Góry, tuż przy plaży w latach 1922-24 zbudowany został kolejny ekskluzywny hotel Polska Riwiera. Aby zdobyć w nim pokój w sezonie, należało zadbać o rezerwację o wiele miesięcy wcześniej. Elegancka restauracja z francuską kuchnią, ogródek kawiarniany, taras widokowy na najwyższym piętrze oraz korty tenisowe przyciągały licznych gości" (Aleksandra Tarkowska „Gdynia między wojnami. Opowieść o narodzinach i życiu miasta 1918-1939”, wyd. Dom Wydawniczy Księży Młyn 2009 r.)

W 1936 roku w sali restauracyjnej odbywały się "Wieczory Czwartkowe", imprezy kulturalne nawiązujące do słynnych literackich obiadów czwartkowych organizowanych przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (od stycznia 1937 roku organizowane w nowym miejscu, w kawiarni "Cafe Bałtyk" przy ulicy 10 Lutego). Do wybuchu wojny był hotelem ekskluzywnym z restauracją, ogródkiem kawiarnianym od strony plaży, tarasem widokowym na najwyższym piętrze. Hotel posiadał własny postój taksówek, a w połowie lat trzydziestych zbudowano w pobliżu hotelu, przy promenadzie, korty tenisowe. Budynek był usytuowany w dogodnym miejscu przy plaży i był dobrze wkomponowany w otoczenie. Plaża w okolicy hotelu „Polska Riwiera” była szersza i bardziej zagospodarowana. 

Po wojnie zdewastowany i zniszczony budynek został odzyskany przez spółkę, która po zaciągnięciu kredytów przystąpiła do remontu. W październiku 1945 roku hotel zajął Państwowy Urząd Repatriacyjny, przerywając remont. W następnym roku spółka bezpłatnie oddała część budynku do dyspozycji teatru Iwo Galla. Mimo, że od 1945 roku był prawny właściciel budynku, władze miasta planowały otworzyć w nim Dom Kultury lub zorganizować w nim bursę dla młodzieży. Ostatecznie w 1949 zdecydowano przekazać budynek Marynarce Wojennej. W 1951 roku rozpoczął działalność Dom Oficera Marynarki Wojennej. W 1968 roku „Polska Riwiera” została wywłaszczona na rzecz skarbu państwa. W 1969 roku spółka „Polska Riwiera” została rozwiązana. Na początku lat 90 przywrócono nazwę "Riwiera”. W 1999 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków.