Hala Targowa w Gdyni

Początkowo targowisko w Gdyni znajdowało się na placu zwanym ówcześnie Kaszubskim Rynkiem. Halę targową zlokalizowano w prowizorycznej budowli, w której wydzielono boksy do sprzedaży różnych artykułów. W boksach tych mieszkały również sprzedawczynie. Wybudowana  w 1925 roku hala spłonęła w 1928 w wyniku zaprószenia ognia (dzisiaj w tym miejscu znajduje się szpital miejski). W niedługim czasie władze miasta wydzieliły plac (naprzeciwko budynku Poczty Głównej), gdzie zlokalizowano targowisko z licznymi straganami. Targowisko nazwano Rynkiem Warzywnym. Na początku lat 30-tych zanotowano na Rynku około 150 placówek.

W latach trzydziestych, w związku z szybkim rozwojem miasta oraz coraz większym napływem turystów i letników rosło zapotrzebowanie na różne artykuły. W 1931 roku walne zebranie delegatów Związku Towarzystw Kupieckich na Pomorzu stwierdziło, że istniejący rynek szpeci miasto i zaapelowało do władz miasta, aby targowisko usunąć i przystąpić do budowy nowoczesnych hal targowych.  W 1935 roku przystąpiono do prac projektowych. Gdyńska Hala Targowa została zaprojektowana przez Jerzego Mullera i Stefana Reychmana. Projekt zakładał budowę 3 oddzielnych hal. Na początku 1937 roku przystąpiono do budowy. Budowę zrealizowano w szybkim tempie, uroczystego otwarcia Hali (faktycznie hal targowych) dokonano już w listopadzie tego samego roku.

Hala główna o powierzchni 2845 mkw., posiadała oryginalny łukowy dach. Konstrukcja hali łukowej wykonana została w Chorzowie. Halę łukową przeznaczono do sprzedaży jarzyn, owoców i drobiu. Następna hala – hala mięsna miała powierzchnię 1923 mkw. i płaski dach. Kolejną halą była hala rybna o powierzchni 577 mkw.  Dach wszystkich hal wykonano z blachy cynkowej ułożonej w łuski, a podłogi wewnątrz budynków wyłożono terakotą. W dwukondygnacyjnych piwnicach hal zlokalizowano magazyny, a także chłodnie i windy. Budowę ukończono całkowicie w 1938 roku. 

Podczas II wojny światowej hala spełniała m. in. funkcję magazynów wojskowych (prawdopodobnie urządzona została przez Niemców także montownia samolotów). Po opuszczeniu Gdyni przez Niemców halę przez kilka miesięcy zajmowali Rosjanie.

W niedługim czasie po wyzwoleniu hala bardzo szybko rozpoczęła kontynuację swojej pierwotnej działalności. W maju 1945 roku wydano pierwsze zezwolenie na prowadzenie hurtu owocowego i warzyw (pierwsze stragany zostały ustawione obok wielkiej wyrwy spowodowanej nalotem Aliantów). Z czasem w sprzedaży zaczęły pojawiać się inne asortymenty, w tym zachodnia odzież przywożona na statkach przez marynarzy i rybaków. Do połowy lat siedemdziesiątych w hali nie wykonywano żadnych remontów. Stan techniczny hali był bardzo zły (liczne uszkodzenia elementów konstrukcyjnych, nieszczelny dach, nieczynne instalacje i urządzenia do przygotowania ciepłej wody). Dopiero w 1976 roku przystąpiono do poważniejszych remontów.

W 1983 roku Hala Targowa została wpisana do rejestrów zabytków i od tego czasu podlega ochronie konserwatorskiej.

Na początku lat 90-tych Halę poddano gruntownej modernizacji. Wolne tereny w bezpośrednim sąsiedztwie zostały zagospodarowane (postawiono pawilony handlowe) i zadaszone, ponadto otwarto centrum handlowe w podziemiach hali.