m/s Piłsudski

 

Uroczyste podniesienie bandery odbyło się w sierpniu 1935 roku, a z Triestu do portu w Gdyni (przez porty: Wenecja, Palermo, Algier, Malaga, Gibraltar, Lizbona, Londyn, Kanał Kiloński) przybył 12 września i zacumował przy przygotowanym na uroczystość powitalną Dworcu Morskim.

Na statku było 7 pokładów, a na nich poza kabinami dla oficerów i kabinami pasażerskimi dla 773 osób  znajdowały się m.in. bary, werandy, czytelnie, kaplica, biura wycieczkowe oraz pływalnia. Pierwszym i ostatnim kapitanem "Piłsudskiego" był kpt. ż.w. Mamert Stankiewicz (wcześniej dowodził jednostkami "Lwów", "Wilno", "Niemen", "Premier", "Polonia" i "Kościuszko"). 

W pierwszą podróż "Piłsudski” wypłynął we wrześniu 1935 roku do Nowego Jorku z kompletem pasażerów na pokładzie. Tam został gorąco powitany przez Polonię Amerykańską. Po wejściu na linię „Piłsudskiego” wycofano z niej statek „Kościuszko”. Zimą „Piłsudski” pływał z wycieczkami do fiordów norweskich i na Karaiby. 

Wojna zastała statek na Morzu Północnym, skąd został skierowany przez Brytyjczyków do Newcastle (miejsce koncentracji polskiej floty). Przeszedł w czarter brytyjski i został przebudowany na transportowiec.

W listopadzie 1939 roku wypłynął w swój pierwszy wojenny rejs do Nowej Zelandii. W nocy natknął się na postawione przez niemieckie niszczyciele miny i zatonął (inna wersja mówi o tym, że został zatopiony w wyniku storpedowania).